Posted in Uncategorized

डोळ्यात आभाळ…..

डोळ्यात आभाळ….

नभ भरून भरून
ओघळले धरणीवर
संगे भीती पांघरुण
पसरे दव सभोवार

डोळ्यात भय वाचेन
ऐकटं एकांत वावर
महामारी चे थैमान
या काळजात धुसर

ना अंत या दिनास
कधी संपेल वनवास
तुझ्या माझ्या मनात
वसे आभाळ डोळ्यात

…………………………
©पल्लवी उमेश

13/5/20

Posted in Uncategorized

किस्सा क्रश चा…

किस्सा क्रश चा…….

सगळ्यांचे क्रश वाचले,म्हणलं आपलं जरा जगावेगळं क्रश ही सांगून टाकुच..आजपर्यंत मी हे कुणालाच बोलले नव्हते😜 घाबरू नका,हसू पण नका😀आणि वेगळं काही तसं मनात ही आणू नका हो !🤓🤓

मी त्यावेळी सातवी मध्ये होते..आमचे गॅदरिंग होते,आणि त्या वेळी शिक्षक वर्ग(आमच्या वेळी। आम्ही शिक्षिकांना बाई म्हणायचो,आत्ता सारखे मॅडम नाही) एक नाटक सादर करणार असल्याचे समजले..आम्हां मुलींना(मुलींची शाळा होती) खूप उत्सुकता होती..

आणि नाटक सुरू झाले…

आणि त्या नाटकात एक अच्युत (नाटकातले नाव) नावाच्या तरुण मुलाची एन्ट्री झाली… आम्हांला कळेचना ,की हे कोण सर आहेत ते? आणि काय एन्ट्री होती ती, 😍जाम भारी👌👌अहो !मी तर त्याच क्षणीच प्रेमात पडले न! मला ते पात्र जाम मनात बसले..खूप आवडले..पण ते ‘अच्युत’ म्हणून बरं का! 👍 आज ही तो एंट्रीचा प्रसंग डोळ्यासमोर जसा च्या तसा समोर येतोय…या गोष्टीला आता 45 वर्षे उलटली तरी ही😊

नंतर एकदा मधल्या सुट्टीत पाणी प्यायला हौदाकडे जाताना एक नवीन बाई स्टाफ रूम बाहेर उभ्या दिसल्या…माझे सहज लक्ष गेले,आणि या बाईंना कुठे तरी पाहिले असल्याचे जाणवत होते…कुठे ते लक्षात येईना….नंतर विसरले खेळण्याच्या नादात….

आणि 8 व्या तासाला ऑफ पिरियड होता, आणि या बाई वर्गावर आल्या…उठुन नमस्ते झाले…आणि बाईंनी हसून बोलायला सुरुवात केली,अन लख्ख वीज चमकली डोक्यात …आणि एकदम मी बोलून गेले,अरे हा तर अच्युत!😜

 बाईंचे  माझ्याकडे अचानक लक्ष्य गेले,आणि हसून बरोबर म्हणून एका विशिष्ठ लकबीने होकार दिला, ती लकब अच्युत या पात्राची होती…आईssग! मार डाला!🤓 ….

 नंतर कळले की त्या नवीन बाई आमच्या शाळेत गणिताच्या शिक्षिका म्हणून रुजू झाल्यात..

त्या दिवसा पासूनच  मला त्या शिक्षिका त्यांच्या या अभिनय क्षमतेवरून आवडु लागल्या…माझ्या लाडक्या बाई बनल्या त्या दिवसापासून त्यांना बघितले किंवा त्या बोलल्या की मला खूप म्हणजे खूप आंनद होत असे… 👍

त्यानंतर माझी अभ्यासातली प्रगती एकदम वाढली.आणि मनापासून मी अभ्यास केला आणि आश्चर्य म्हणजे 20 व्या नंबरावरून अस्मादिक पहिल्या तीन मध्ये येऊ लागले…..बाईंच्या नजरेत आपण भरावे,आणि त्यांची लाडकी बनावे,त्यांनी आपल्याला त्यांची कामे सांगावीत म्हणून ! आता वेडेपणा वाटतोय हे लिहिताना 😀😀 त्यांच्या विषयात (गणित)तर  कायम पैकीच्या पैकी मिळवू लागले..

पण आपली मुलगी अचानक अभ्यासात एवढी प्रगती कशी दाखवू लागली?हे काही आई बाबांना कळले नाही आज पर्यंत ..😊 आणि वर्गातील मुलींना ही नाही🤣😜 …आहे किनई ही अनोखी क्रश ची मजा,😜😀😀 

त्यांनतर मात्र मी रँक कधीच सोडली नाही…अगदी गोल्ड मिडेल सुद्धा मिळवले युनिव्हर्सिटीत पहिली येऊन👍

असा ही क्रश चा अनोखा किस्सा असू शकतो बरं का !😀😀

…………………………………………

©पल्लवी उमेश

Posted in Uncategorized

भगवद्गीता ध्यान…

आपला व्हीडिओ यु ट्यूब वर प्रसारित झाला,या सारखा आंनद नाही…आपण ही जरूर हा व्हीडिओ बघा.. हा माझा पहिलाच प्रयत्न आणि तो इतक्या मोठ्या व्यासपीठावर गेलाय 👍 याचा आंनद मला आपणा सर्वांबरोबर शेअर करावासा वाटला.. आपण जरूर बघा… आणि plz प्रतिक्रिया ही द्या🙏 बघून झाले की चॅनल सस्क्राइब ही करायला विसरू नका🙏 आपल्या शुभेच्छा असतील माझ्या पाठीशी तर कदाचित माझे पुढील भाग ही बघायला मिळतील👍

खाली लिंक दिली आहे
पल्लवी उमेश🙏

Posted in Uncategorized

किस्सा क्रशचा…😊😜

किस्सा क्रशचा…….

सगळ्यांचे क्रश वाचले,म्हणलं आपलं जरा जगावेगळं क्रश ही सांगून टाकुच..आजपर्यंत मी हे कुणालाच बोलले नव्हते😜 घाबरू नका,हसू पण नका😀आणि वेगळं काही तसं मनात ही आणू नका हो !🤓🤓
मी त्यावेळी सातवी मध्ये होते..आमचे गॅदरिंग होते,आणि त्या वेळी शिक्षक वर्ग(आमच्या वेळी। आम्ही शिक्षिकांना बाई म्हणायचो,आत्ता सारखे मॅडम नाही) एक नाटक सादर करणार असल्याचे समजले..आम्हां मुलींना(मुलींची शाळा होती) खूप उत्सुकता होती..
आणि नाटक सुरू झाले…
आणि त्या नाटकात एक अच्युत (नाटकातले नाव) नावाच्या तरुण मुलाची एन्ट्री झाली… आम्हांला कळेचना ,की हे कोण सर आहेत ते? आणि काय एन्ट्री होती ती, 😍जाम भारी👌👌अहो !मी तर त्याच क्षणीच प्रेमात पडले न! मला ते पात्र जाम मनात बसले..खूप आवडले..पण ते ‘अच्युत’ म्हणून बरं का! 👍 आज ही तो एंट्रीचा प्रसंग डोळ्यासमोर जसा च्या तसा समोर येतोय…या गोष्टीला आता 45 वर्षे उलटली तरी ही😊
नंतर एकदा मधल्या सुट्टीत पाणी प्यायला हौदाकडे जाताना एक नवीन बाई स्टाफ रूम बाहेर उभ्या दिसल्या…माझे सहज लक्ष गेले,आणि या बाईंना कुठे तरी पाहिले असल्याचे जाणवत होते…कुठे ते लक्षात येईना….नंतर विसरले खेळण्याच्या नादात….
आणि 8 व्या तासाला ऑफ पिरियड होता, आणि या बाई वर्गावर आल्या…उठुन नमस्ते झाले…आणि बाईंनी हसून बोलायला सुरुवात केली,अन लख्ख वीज चमकली डोक्यात …आणि एकदम मी बोलून गेले,अरे हा तर अच्युत!😜
बाईंचे माझ्याकडे अचानक लक्ष्य गेले,आणि हसून बरोबर म्हणून एका विशिष्ठ लकबीने होकार दिला, ती लकब अच्युत या पात्राची होती…आईssग! मार डाला!🤓 ….
नंतर कळले की त्या नवीन बाई आमच्या शाळेत गणिताच्या शिक्षिका म्हणून रुजू झाल्यात..
त्या दिवसा पासूनच मला त्या शिक्षिका त्यांच्या या अभिनय क्षमतेवरून आवडु लागल्या…माझ्या लाडक्या बाई बनल्या त्या दिवसापासून त्यांना बघितले किंवा त्या बोलल्या की मला खूप म्हणजे खूप आंनद होत असे… 👍
त्यानंतर माझी अभ्यासातली प्रगती एकदम वाढली.आणि मनापासून मी अभ्यास केला आणि आश्चर्य म्हणजे 20 व्या नंबरावरून अस्मादिक पहिल्या तीन मध्ये येऊ लागले…..बाईंच्या नजरेत आपण भरावे,आणि त्यांची लाडकी बनावे,त्यांनी आपल्याला त्यांची कामे सांगावीत म्हणून ! आता वेडेपणा वाटतोय हे लिहिताना 😀😀 त्यांच्या विषयात (गणित)तर कायम पैकीच्या पैकी मिळवू लागले..
पण आपली मुलगी अचानक अभ्यासात एवढी प्रगती कशी दाखवू लागली?हे काही आई बाबांना कळले नाही आज पर्यंत ..😊 आणि वर्गातील मुलींना ही नाही🤣😜 …आहे किनई ही अनोखी क्रश ची मजा,😜😀😀
त्यांनतर मात्र मी रँक कधीच सोडली नाही…अगदी गोल्ड मिडेल सुद्धा मिळवले युनिव्हर्सिटीत पहिली येऊन👍
असा ही क्रश चा अनोखा किस्सा असू शकतो बरं का !😀😀

……………………………………………
©पल्लवी उमेश

Posted in Uncategorized

कॉलेज मधील एक किस्सा….

कॉलेज मधील एक किस्सा….

1982चा किस्सा असेल.. तेंव्हा मी S. Y. B.A. ला होते. मी त्यावेळी प्रत्येक क्षेत्रात अव्वल असायची..खेळात बॅडमिंटन आणि व्हॉलीबॉल हे कॉलेज मध्ये खेळायची.

एकदा कॉलेजमध्ये खेळाचे सामने होते सलग 4 दिवस…मी ही खेळायची म्हणून  जात होते… पहिल्या दोन दिवसात माझे सामने झाल्याने तिसऱ्या दिवशी दांडी मारली आणि चौथ्यादिवशी स्पर्धे नंतर लगेच बक्षिस समारंभ असल्याने गेले होते..मस्त मॅक्सी घालून गेले होते..खेळायचे नव्हते न म्हणून.. ..

त्यादिवशी सोलापूर जिल्हयाचे जिल्हाधिकारी (मा.करंदीकर) प्रमुख पाहुणे म्हणून उपस्थित होते..कॉलेजचे प्रिन्सिपल पण उपस्थित होते…आम्ही मुली प्रेक्षकांत बसलो होतो…

आता 4×100 रिले स्पर्धा पार पडणार होती…मुलांची झाली..खूप मजा करत होतो आम्ही..आता मुलींची झाली की मग समारोप आणि बक्षिस वितरण…

पण मुलींची स्पर्धा काही केल्या लवकर सुरू होईना..कळेना काय झाले ते..मैदानात मुलींचा ग्रुप होता..आमचे खेळायचे सर आणि काही मुलं एकत्र काही बोलत होती..इकडे चुळबुळ सुरू होती प्रेक्षकांत..काय चाललंय कळेना कुणाला..आम्ही दंगा करत होतोच…इतक्यात एक मुलगी ग्राउंड वरून स्टेडियम कडे पळत येताना दिसली..तिने कुणाला तरी खालीच विचारले,आणि तिथल्या मुलांनी आमच्याकडे बोट दाखवले…आणि पाठक म्हणून हाक मारली..मी उभी राहिले, तर ती म्हणाली,सर बोलवत आहेत…मी वरून खाली ग्राउंडवर आले…तेंव्हा कळले की रिले मधील एकजण आयत्यावेळी आलेली नाहीय…आणि दुसरे कुणी नसल्याने सरांनी मला धावायला सांगितले..मला धावण्याच्या स्पर्धेचा अजिबात अनुभव नव्हता..शिवाय हे रिले काय ते ही कधी खेळले नव्हते..तर सर म्हणाले,काही नाही ग ,फक्त 100 मिटर हा दंडुका घेऊन पळायचे,ही तुझ्या हातात देईल,मग पळ आणि तिच्या हातात दे…बाकी या बघतील काय करायचे ते…म्हणून गेले सुद्धा सर…माझे हो –नाही काहीच न ऐकता.

माझ्यावर एवढा विश्वास?..पण आता प्रश्न होता तो मॅक्सी चा..त्यात कसं पळायचं?? मग ती ही समस्या दूर झाली.. एकीने स्कर्ट आणला होताच ज्यादाचा…मुलींनी ग्राउंड मध्येच रिंगण केले पटकन आणि वरून स्कर्ट घातला आणि खालुन मॅक्सी काढली आणि अस्मादिक तयार👍😊

मला दिलेल्या जागेबर मी उभी राहिले..3 नंबरची प्लेअर होते मी… आणि शिट्टी वाजली..तशा बरोबरच्या पण हळूहळू मागे बघत पळू लागल्या..पण हातात दंडुका नाही तर पळायचे कसे?म्हणून मी तिथेच उभी…एका वेळी 4 टीम खेळत होत्या…मग माझ्या टीमची प्लेअर जवळ आली आणि दंडुका देऊन पळ म्हणाली…मग काय मी दंडुका हातात सरळ पुढे धरून सुसाट पळत सुटले…..आणि स्टेडियम वरून टाळ्या ऐकू आल्या …मी दंडुका पुढच्या आमच्या प्लेअर ला दिला आणि दम खाल्ला…..मध्येच एवढ्या टाळ्या का पडल्या ,,,🤔 म्हणूस्तोवर परत टाळ्या👍….आमची टीम जिंकली होती👍😊 आणि आमच्या टीमच्या बाकी तिन्ही प्लेअर माझ्याकडे धावत आल्या…शाबासकी द्यायला…आणि तेंव्हा मला कळले की मी बाकी तिन्ही प्रतिस्पर्धी यांना खूप मागे टाकून  हातातून निसटलेली स्पर्धा खेचून आणली होती…

आणि मी मात्र अनभिज्ञ होते….😜

सगळ्यात गंमत पुढे आहे…ती म्हणजे त्या स्पर्धेत विशेष प्राविण्य म्हणून मला बक्षीस मिळाले आणि जिल्हाधिकारी यांनी बक्षीस देताना माझे कौतुक केले…त्याच वेळी प्रिन्सिपल सरांनी देखील ही आमची टॉपर आहे बर का! म्हणून ओळख ही करून दिली..😊

तो फोटो मी बरेच वर्ष जपून ठेवला होता.. सर्टिफिकेट अजून आहे पण फोटो सापडेना , नाहीतर डकवला असता इथे👍खेळाच्या सरांनी माझे कौतुक केले आणि झेंड्यासारखा दंडुका काय धरला होतास,म्हणून चेष्टा ही खूप केली सर्वांनी…(कुणाच्या काकाला माहीत होते,ते कसे धरायचे असते ते😀😀)

इतर क्षेत्रात मी तयारीनिशी उतरून बक्षिसे घेतलीत खूप.. पण हे बक्षीस माझ्यासाठी खूप खास होते….👍

आज काही निमित्ताने हे आठवले परत….

धन्यवाद🙏🙏

©पल्लवी उमेश

Posted in Uncategorized

रेसिपी….आळूवडी….

अळु वडी…..

साहित्य…

अळूची 6 पाने

डाळीचे पीठ…3चमचे

चिंचेचा कोळ,4 चमचे

गुळ….चवी पुरता

तीळ…1चमचा

तिखट, मीठ …चवी प्रमाणे

तांदूळ पीठ…1चमचा

कृती…..

पाने स्वच्छ धुऊन घ्यावी

बाकी वरचे सर्व साहित्य एकत्र करून पाणी घालून दाटसर भिजवावे…

आता अळूचे एक एक पान घेऊन त्यावर हे पीठ थापून एकावर एक ठेवत जावे.नंतर रोल करून चाळणी वर तेल लावून हा रोल ठेवून उकडून घ्यावे..गार झाल्यावर वड्या पाडुन त्या तळून घ्याव्यात…

गरमा गरम वड्या खाण्यास तयार….😊

©पल्लवी उमेश