माझा ब्लॉग, माझे विचार!

“पद्मावत”

काल ‘पद्मावत’ सिनेमा बघितला.मिडीयाने एवढा गदारोळ उठवला तितका ही वाईट नाहीय.अर्थात अलिकडे हा प्रमोशन फँडा असतो म्हणा…..
असो!…
रणवीरसिंह ने काम छान केलंय. फक्त राणी पद्मावती ला दीपिका पदुकोण ने न्याय दिला नाही असे वाटले.ती या भूमिकेत शोभत ही नाही.कारण राणीच्या सौंदर्यावर आधारित सिनेमा असल्याने एकतर तिचे सौंदर्य दाखवायला सिनेमा कमी पडला आहे असे वाटते.आणि हो या राणी च्या भूमिकेसाठी ऐश्वर्या बच्चन नक्कीच चालली असती,नव्हे तर ती योग्य न्याय देऊ शकली असती हे नक्की…
एकदा पहायला काहीच हरकत नाही हा सिनेमा👍
***
पल्लवी उमेश
4/4/18

Advertisements

गणपतीचे नवीन नामकरण….

“मंगल दंती”

आज माझ्या नातवाने (वय वर्ष 2 वर्षे 10महिने )शोध लावला.घरात “मंगलमूर्ती मोरया” म्हणून नाचत होता.टीव्हीची मध्ये मध्ये काही तरी जाहिरात चालू होती त्यात वज्रदंती हा शब्द आला होता,आमच्या ही नकळत त्याने तो उचलला आणि त्याच्या नादात तो पुढे “मंगलदंती मोरया” म्हणत नाच चालूच राहिला.
आज दिवसभर तो आपल्या बोबड्या बोलात “मंगलदंती मोरया”च म्हणतोय.आणि आम्हाला ही पुढे मोरया म्हणायला लावतोय..खूप गोड क्षण आहेत हे👌
गणपतीचे हे नवीन नाव कानाला इतके छान वाटतेय म्हणून सांगू….
आता गणपती च्या एका नवीन नावाची भर माझ्या नातवाने मिहीर ने घातली बरं😊☺

पल्लवी उमेश

“कविता”

“कविता”

कविता आहे जग हे माझे
ओठावर ती हलकेच पसरते।
गुणगुणत मी गुंततो तिच्यात
गुंतवून मज हलकेच घेई कवेत।।

कविता आहे माहेर माझे
आठवणीत माझ्या ते गुजते।
हलकेच मोरपिस फिरवीत
मायेची ओढ नसानसात स्मरते।।

कविता आहे लेकरू माझे
अलगुज ते क्रिडा करीतसे।
हाथ पकडून धरताना मज
अलगद निसटून शिखरी वसे।।

कविता आहे मैत्रीण माझी
बोलघेवडी मुक्त स्वछंद परी।
विविध वेश परिधान करुनी
विहरतसे चुंबीत आसमंत ।।

कविता आहे तुझी अन माझी
वर्ण,जात धर्म त्या पल्याड।।
अजातशत्रू असे म्हणुनी ती
आकंठ बुडलो हिच्या प्रेमात।।

——————————-
©पल्लवी उमेश
21/3/2018
जागतिक कविता दिनाच्या शुभेच्छा।

श्री स्वामी समर्थ प्रकट दिन।

श्री स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ।

आज अनुभूती लिहावीशी वाटते।त्याला कारण ही तसेच घडले आज।
मी कधी त्या विशिष्ठ दिवशी देवळात जाण्यास गर्दी मुळे टाळते।आज सकाळपासून मात्र स्वामींच्या दर्शनास जायची आस लागली होती.का ते माहीत नाही,पण मनापासून वाटत होते।गर्दी मुळे नको म्हणत शेवटी 6 वाजता गाडी घेऊन बाहेर पडले..पण आज दोन ते तीन ठिकाणी असे जाणवले की आत्ता आपला अपघात नक्की जात होता।।एकवेळ ठीक पण घरी येई पर्यंत दोन तीनदा घडले,कधी अचसंक आडवी मोटरसायकल असली आणि इतके करकचून ब्रेक दाबले मी की विचित्र आवाज करून माझी तू व्हीलर थांबली,असेच घरी येवुस्तोवर घडले।।
आज असे का घडत आहे ते कळेना,हे म्हणाले आता नको हाऊस बाहेर गाडीवर ,पण हे शक्य आहे का??
मग घरी आल्यावर बर्याच वेळाने जाणवले आपले रक्षण नक्कीच स्वामींनी केले।।नाही तर आजच मला असा अनुभव आणि महाराजां च्या दर्शनाची आस हा योगायोग आजच कसा घडला।नक्कीच महाराज आहेत याची साक्ष पटली
हम गया नहीं ,जिंदा है।
भिऊ नको मी तुझ्या पाठीशी आहे ।असेच महाराज म्हणाले असतील।
श्री स्वामी समर्थ.
19/3/18

काल रात्री 8.30च्या सुमारास मोबाईल वाजला.ओळखीचा नंबर नव्हता…म्हणलं असेल एखाद्या स्थळाचा फोन.कारण सध्या तेच जास्त येतात☺उचलला तर मी अहमदनगर वरून जाधव बोलतोय….मला काही कळेचना🤔म्हणलं बोला…
तर म्हणाले,”सह्याद्री दिवाळी अंकात मी तुमची कथा वाचली…मला आणि माझ्या सर्व कुटुंबियांना ती कथा फार आवडली.कथा आम्ही वाचली त्यावेळे पासून तुम्हांला फोन करायची इच्छा होती,नंबर ही मी लिहून ठेवला होता,पण तो सापडत नव्हता..आज सापडला आणि फोन केला तुम्हांला…खूप छान लिहिता तुम्हीं… हे तुम्हांला सांगायचे होते आम्हांला…”
मी आवाक,🤗
दिवाळी नंतर 5 महिन्याने एका वाचकाचा आपल्या मोबाईल वर असा फोन येतो..खूप म्हणजे खूप आनंद झाला..तुम्हाला भेटायची इच्छा आहे कधीतरी असे ही ते म्हणाले…
माझ्या सारखीला किती आनंद झाला असेल हे मीच कसे सांगू??पण खूप झाला😊
धन्यवाद दिले त्यांना मनापासून,व भेटू ही म्हणाले.

पल्लवी उमेश
15/3/18

सोशल मिडीया दुधारी तलवार….

सोशल मीडिया म्हणजे ‘धरलं तर चावतय,अन सोडलं तर पळतय’….अशातील गत आहे..
पूर्वी ‘×××××शाप की ,वरदान?’ अशा स्पर्धा होत असत…त्याची इथे आठवण झाली.
आता मी म्हणेन सोशल मिडीया मुळे सर्व जग आपल्या मुठीत आलंय… शब्दशः म्हणले,तरी वावगे होणार नाही म्हणा! कारण मोबाईल ने ती किमया केली आहे.आज क्षणात आपण सारे जग इंटरनेट द्वारे फिरून येऊ शकतो…..अमेरिकेत जन्मलेल्या नातवाच्या जन्माचा प्रत्यक्ष प्रसारण इथे घरी बसून ,त्याचा लाईव्ह आनंद घेऊ शकतो…पूर्वी परदेशी गेलेला मुलगा,किंवा कुणी नातेवाईक बोलायला किंवा भेटायला अनेक काळ जावा लागत असे ; पण आता तसे होताना दिसत नाही..सोशल मीडिया मुळे च आपण आता कुणाशी ही संवाद साधू शकतो….
आज सोशल मीडिया मुळे माझ्या 78 साली दुरावलेल्या शाळेतील मैत्रिणींना शोधता आले आणि नुकतेच एक एक करून मी त्यांना शोधून काढले .त्या सर्वांचा मी नुकताच एक व्हाट्स अँप ग्रुप तयार केला आहे…किती आनंद झालाय म्हणून सांगू प्रत्येकीला!… आता आज्या झाल्यात सगळ्या….त्यावेळी आपण एकमेकींना काय नावाने हाक मारायचो, म्हणून परत हाका मारून स्माईली देऊन हसलो. आता कशा दिसतात प्रत्येकजणी ,त्याचे फोटो शेअर करून कमेंट पास करतोय…खूप नॉस्टॅल्जिक क्षण आहेत हे….त्याचा आनंद अवर्णनीय असा आहे…..तो अनुभव घेतोय..
आज सोशल मीडियामुळे दूर असलेल्या वयोवृद्ध आई बाबांशी बोलता येते,नातवंडांच्या लीला अनुभवता येतात,एकमेकांची विचारपूस, सुख-दुःखाची प्रत्यक्ष देवाण घेवाण होऊ शकते..टीव्हीच्या किमये मुळे एकाजागी बसून जगाची सफर घडू शकते…शास्त्रज्ञांनी सोडलेले अवकाशयान कसे झेपावते आकाशात याचे घर बसल्या लाईव्ह टेलिकास्ट बघता येतो….आता विविध देवतांच्या उत्सवाचे प्रत्यक्ष चित्रीकरणामुळे गर्दीत न जाता घरी बसून दर्शन सुलभ झालंय…
फेसबुक, ट्विटर सारख्या अन्य साधनांद्वारे विचारवतांचे विचार ऐकता येतात,चर्चेत भाग घेता येतो,मत मांडता येते….हे ही नसे थोडके….पण….

पण प्रत्येक नाण्याला दुसरी बाजू असते. त्याप्रमाणे सोशल मिडीयाचा अतिरेक हा घटक ही प्रमुख मुद्दा आहे…तो योग्य प्रकारे हाताळता आला,तरच विधायकते कडे रस्ता जातो,नाहीतर विनाशाला कारणीभूत होईल हे नक्की…
आज आपण पहातो ,की मोबाईलचा,इंटरनेट चा जमाना जोरात आहे…अगदी केजी पासून मुले मोबाईल हाताळू लागलीत…आणि कौतुक वाटते पालकांना हे विशेष…गाणी,गोष्टी आजकाल आया त्यावर लावून देतात आणि स्वतः आपल्या कामात व्यग्र होतात…दिवसभर नोकरी करून,थकून आलेल्या या माता घरी आल्यावर मुलांना वेळ देऊ शकत नसल्याने हे अपरिहार्य बनू लागले आहे…त्यामुळे लहानपणापासून डोळे आणि कानाची क्षमता कमी होऊ लागली आहे.तरुण मुले नको ते अश्लील , किंवा अविचारी दृश्य कधीही कुठे ही बघू लागलीत, मुला मुलींचे चित्रविचित्र आदान- प्रदान,मुलींना लज्जा उत्पन्न होईल असे मेसेजेस पाठवून बदनाम करणे,चित्रफिती काढून अपमानित करणे हे प्रकार वाढू लागलेत…
समाजात कुठे काही अमंगळ घटना घडली तर त्याचे चित्रीकरण टीव्ही या माध्यमातून दाखवले गेले ,की त्याचे पडसाद अन्यत्र उमटून दंगा ,बंद, आंदोलन घडून सामान्य माणसाचे जीवन ढवळून निघत आहेत….देशातील महत्त्वपूर्ण एरिया, किंवा काही धार्मिक स्थळे यांना अतिरेक्यांचा धोका ही होऊ शकतो…काही सिक्रेट मिशन विनाकारण मिडीया दाखवते आणि शत्रूंना सुगावा लागू शकतो….
एखाद्या गोष्टींचा अतिरेक करून आपल्या भावना बोथट करण्यात ही मिडीया मागे नाही…
आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे या इडियट बॉक्स मुळे घरोघरी सायंकाळी उमटणारे शुभंकरोती सारखे कोमल स्वर ऐकायला मिळत नाहीत…आपण टीव्ही, मोबाईल,इंटरनेट च्या इतक्या आहारी गेलो आहोत, की शेजारी कोण रहाते, इतकेच नव्हे,तर आपल्या शेजारी कोण आपली प्रिय व्यक्ती बसलीय त्याचा ही विसर पडत चाललाय…एकमेकांशी एकाच घरात मोबाईलवरून चॅटींग करून प्रत्यक्ष संवाद हरवत चाललाय आणि घरोघरी हे चित्र दिसू लागलंय… हे समाज आणि कुटुंब दोन्ही दृष्टीने घातक आहे..
शेवटी एवढेच म्हणेन,तंत्रज्ञान आपल्यासाठी आहे ,आपण त्याच्या साठी नाही…एखाद्या गोष्टीच्या आपण किती आहारी जायचे,ते आपण ठरवायचे….नाहीतर विनाशाकडे आपले एक पाऊल पुढे पडले असे म्हणावे….
कारण सोशल मीडिया ही दुधारी तलवार असते, ती कशी चालवायची हे ज्याचे त्याने ठरवायचं असतं.
———————————————
पल्लवी उमेश
13/3/2018

महिला “दीन” (फक्त एक दिवस आपला मानला तर…..)

चला आता कामाला लागा।।
महिलादिन संपलेला आहे ।।
पुरुष वर्ष सुरु झाले आहे।।
आता पुढचे सर्व दिवस पुरुषांचे।।
करा त्यांना सलाम नमस्ते।।
हो हे आम्हीच म्हणतो आहे।।
कारण आम्हीच जाणतो आहे।।
फक्त एक दिवस आमचा आहे।।
महिलादिन प्रकाशात आणणे।।
हेच ध्येय समाजात रुजते आहे।।
पुरुषांची मक्तेदारीचे हे द्योतक आहे।।
एवढे समजले तरी आम्हास पुरे आहे।।
महिलादिन साजरा करत करत ।।
अति दीन आम्ही होत आहेत।।
उत्तुंग भरारी घेवुनी अन्य क्षेत्री
समाजमन वारे बदलते आहे।।
समान हक्क मागत आम्ही।
अवघा एक दिवस स्वीकारतो आहे।
कुणास दूषण कुणास खोट
संपले आता फुकटचे बोल।।
आठ मार्च आहे महिलांचा
नाही कुणाच्या बापाचा।।
‘आ बैल मुझे मार’ म्हणत
साजरा करू परत अगले बरस।।
‘आठ मार्च’ जिंदाबाद।जिंदाबाद।
……………………………………
पल्लवी उमेश
9 मार्च2018

%d bloggers like this: